tarkizawa's profileไกลบ้านPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
August 13 """ ความสุขในชีวิต """คนเราเกิดมาก็ต้องพบเจอทั้งสุขและทุกข์
ไม่ว่าทุกข์จะเลวร้ายสักเพียงไหน แต่อย่างน้อย
เมื่อมาถึงวันนี้แล้ว ความทุกข์ที่เกิดขึ้นคงได้ผ่านพ้นไปแล้ว
ถึงวันที่ฟ้าต้องสดใสบ้าง อย่างผมวันนี้
หลังจากที่บ่นเรื่องต่างๆนาๆ มาซะเยอะแยะก่อนหน้านี้
วันนี้ถึงวันที่ผมต้องมาเล่าระบายความสุขแล้ว เหอๆๆ
ความสุขของผมในวันนี้ก็คือว่า ผมจะได้เปลี่ยนหน้าที่ความรับผิดชอบใหม่
นี่เป็นเรื่องของงานนะ ยังต้องทำงานอยู่ในทีมเดิม
แต่ว่าหลังจากนี้ไป ผมจะได้ไปดูแล็บแล้ว ไชโย
ที่ดีใจและมีความสุขคงเป็นเพราะว่า มันเป็นสิ่งที่เคยคิดไว้ก่อนจะมาที่นี่
ถ้าได้มาทำงาน ณ ดินแดนแห่งนี้ ขอได้ทำอะไรที่ใจต้องการก็พอ
และวันนี้มันก็เป็นจริง จะได้เริ่มงานใหม่ในเดือนกันยายน
โดยในขั้นต้นจะได้ดูงานก่อน และมีโอกาสได้เดินทางไปหลายๆเมือง
คงสนุกน่าดู ท้าทายดีกับงานใหม่ที่จะเกิดขึ้น
แต่ก็ไม่รู้นะว่าจะเป็นอย่างไร แต่อย่างน้อย คงรู้สึกดีกว่าที่เดิม
เพราะได้อยู่ในเมืองมากยิ่งขึ้น และคงได้ทำไรในสิ่งที่ต้องการ
สิ่งสำคัญในความสุขครั้งนี้คือ ผมได้แนะนำให้คนที่ผมรักที่สุด
รองจากพ่อแม่ญาติพี่น้อง มาทำงานในที่เดิมแทนผม
เพื่อที่จะได้มีโอกาสอยู่ใกล้กันมากยิ่งขึ้น เหมือนก่อนครั้งที่ผมจะมาที่นี่
แค่คิดก็สุขแล้ว แต่ยังไม่รู้เลยว่า ผลจะเป็นอย่างไร
แต่ที่ทำให้มีความสุข ก็เพราะผมแอบหวังว่า มันคงเป็นจริงตามนั้น
มีหลายๆอย่างที่ทำให้คิดว่าน่าจะเป็นไปได้ เพราะหัวหน้าให้ความสนใจ
ถึงกับโทรมาถามความคิดเห็นจากเราด้วยตัวเอง
นี่แหละนะชีวิต บางทีแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ก็สามารถทำให้
ใครคนหนึ่งมีความสุขกับชีวิตได้อย่างมากมายเหลือเกิน
แต่นี่ก็เป็นเพียงแค่ความสุขในช่วงเวลานี้
ยังไม่รู้เลยว่าภายภาคหน้าจะเป็นอย่างไร
แต่อย่างน้อยผมก็สู้ต่อไป เพื่อตัวเอง และครอบครับ
และคนที่ผมรักทุกๆคน...สู้ๆ สู้ตาย ^_^
June 03 วันหยุด...สุดร้อนนนนนนร้อน ร้อน ร้อน ร้อน ร้อน
ช่วงนี้คงไม่มีใครปฏิเสธนะครับว่าอากาศแถวบ้านเราเนี่ย
ทำไมมันร้อนได้ขนาดนี้ เบื่อมาก เซ็งโคตร
จะทำอะไรก็ไม่สะดวกสบาย โอ๊ยยยยยยยยย
ไม่รู้จะบ่นทำไม แต่ก็แค่อยากระบายเท่านั้นเอง
อากาศร้อนมันยิ่งทำให้ใจร้อนรน ทำไรนิดหน่อยเป็นหงุดหงิดไปหมด
ยังกะประจำเดือนไม่มา (บ้าไปแล้ว) อิอิ
วันนี้เป็นวันหยุดซะด้วย แทนที่จะได้ไปเที่ยวแบบสบายๆ
กลับต้องมานั่งปวดหัวเพราะเรื่องงาน เนื่องจากอากาสร้อน
ส่งผลให้ไก่ตายเป็นจำนวนมาก แล้วผมจะทำไงดีคราฟพี่น้อง
พอไก่ตายเยอะ พูดอะไรไปก็ไม่เชื่อไม่ฟัง
แล้วจะทำให้คนอย่างผมรู้สึกยังไงเนี่ย
ยิ่งแปลกที่แปลกทางอยู่ เราอยากช่วยก็เพราะความหวังดี ฮือๆๆๆ
เพราะนี่คืองานของเรานะ ทำไม ทำไม ทำไม และ ทำไม
โอ๊ยยยยยยยยย อยากร้องดังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เซ็งโว้ย แล้วจาทำยังไงดีล่ะเนี่ย เฮ้อ ใครรู้บ้าง
บอกผมที ทำไมผมต้องเก็บเรื่องนี้มาเครียดด้วย
ทั้งที่ถ้าไม่ใส่ใจมัน มันก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
ไม่มีใครว่าไรสักหน่อย แต่...โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เซ็งแหละ อยากประชุมให้เสร็จๆ จะได้กลับบ้านสักที
จะเที่ยวให้สนุก จนลืมร้อนไปเลย อิอิอิอิอิอิ
April 08 วันหยุด สุดหัวใจ...วันนี้เป็นอีกวันในรอบสัปดาห์ที่ได้หยุดพักผ่อน...
เฮ้อ...ช่างเป็นวันที่หัวใจได้ขยายพองโตอย่างเต็มที่
เนื่องจากว่าได้อยู่กับตัวเอง ได้มีเวลาคิดทบทวนอะไรหลายๆอย่าง
บางทีก็คิดนะว่า ถ้าได้ทำอะไรที่เราชอบ เราคงทำได้ดีมากๆเลย
แต่นี่ ที่เราทำอยู่ทุกวันนี้ มันใช่ตัวเราหรือเปล่า
ถ้าใช่ ทำไมเราเหนื่อยจัง ทำไมเราไม่กระตือรือร้นเลย
ทำไมเราทำได้ไม่ดี ที่สำคัญ ทำไมเราไม่อยากทำ
แล้วจริงจริงแล้ว เราต้องการทำอะไร?
เราอยากนั่งฟังเพลงซึ้งๆเพราะๆ ในร้านที่บรรยากาศดีๆ
มีหนังสือดีๆสักสองสามเล่ม มานั่งอ่าน พร้อมเครื่องดื่มหวานๆ
มันคงจะเป็นอะไรที่หัวใจชุ่มฉ่ำ หลายๆคนก็คงคิดเช่นกัน
เราอยากทำร้านกาแฟนมสดมากๆเลยครับ
อยากยิ้มต้อนรับลูกค้า อยากถามว่ารับเครื่องดื่มอะไรดีครับ
และมีหนังสือดีๆ มีประโยชน์ให้ลูกค้านั่งอ่านอย่างเพลินใจ
รวมกับบรรยากาศในร้านที่แลดูอบอุ่นเป็นกันเอง
เป็นที่พบปะพูดคุยของกลุ่มเพื่อน พี่น้อง และคนรักกัน
ว้า...นี่ก็คงเป็นได้แค่ความคิดนะตอนนี้
แต่นี่แหละน่าจะเป็นความสุขที่โหยหา
สักวันหนึ่งเราคงทำได้ และได้ทำ
สำหรับวันหยุดนี้ คงเพ้อเจ้อแค่นี้ก่อนดีกว่า....ขอแค่หัวใจได้อิ่มเอม
March 11 #หัดกลับมาคิดถึงความรู้สีกของอีกฝ่ายหนี่งบ้าง#เคยไม๊ครับที่เคยรักใครสักคน
แล้วคนนั้นทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ไร้ความรู้สึก
ไม่ว่าเราจะทำอะไรไปก็เหมือนเป็นอากาศที่ว่างเปล่า
บางครั้งอาจจะรำคาญด้วยซ้ำ
แต่เมื่อคิดย้อนกลับไปถึงตอนที่เค้ารู้สึกดีกับเรา
จะทำอะไรร่วมกันก็ไม่เคยบ่น เต็มใจมากด้วยซ้ำ
ทำให้เรารักเค้าได้จนหมดหัวใจ
จนเดี๋ยวนี้เราต้องเป็นฝ่ายวิ่งตาม
บางทีก็เหนื่อยนะ แต่ไม่รู้ต้องทำไงเพราะรักเข้าไปแล้ว
เค้าน่าจะลองคิดย้อนกลับไปถึงวันวานบ้างนะ
ว่าก่อนนั้นเค้าเคยทำยังไงบ้าง ก่อนที่เราจะรักกัน
พอดีวันนี้ได้รับอีเมลล์จากเพื่อนที่แสนดีคนหนึ่ง
ข้อความที่ส่งมาในเมลล์อ่านแล้วให้ความรู้สึกจัง
จึงขออนุญาตเอามาลงในบล็อก ลองดูกันครับ
หัดกลับมาคิดถึงความรู้สีกของอีกฝ่ายหนี่งบ้างคนนึงวิ่งตาม...อีกคนวิ่งหนี คนนึงฟุ้งซ่าน...อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด คนนึงสนใจ ใส่ใจ ดูแล เป็นห่วง...อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า คนนึงโทรไปแล้วหาเรื่องคุย...อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง คนนึงอยากเจอ นานๆทีก้อยังดี...อีกคนทำงาน ไม่ว่าง อยากพัก คนนึงคิดถึงอีกคน...แต่อีกคนแกล้งทำเป็นไม่รับรู้ คนนึงเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา...อีกคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เค้ารักและเป็นห่วงคุณบ้าง อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เค้าทำให้คุณไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ... ดูแลความรู้สึกของคนข้างๆ คุณบ้าง อย่าให้ความรู้สึกดีๆ ต้องจางหายไป March 03 สวัสดีปีใหม่(จีน) สวัสดีครับ ห่างหายไปนานเลยกว่าจะได้เข้ามาอัพเดทอีกที
เนื่องจากว่าช่วงที่ผ่านมาคอมพังครับ โดนไวรัสเอาไปกิน
น่ากลัวมาก คนจีนยอมกันหมดเลย เพราะฆ่าไม่ได้ จนต้องฟอร์แมทเครื่องใหม่
รูปต่างๆที่ว่าจะเอาลงมาอัพก็หายไปหมด เซ็งสุดๆเลยครับ
แต่ตอนนี้คอมใช้ได้แล้วครับ หิ้วไปลงโปรแกรมใหม่ที่ไทยมา
ต่อไปนี้ก็คงจะได้เข้ามาอัพเดทเรื่อยๆเหมือนเดิมแล้วครับ
เพิ่งกลับบ้านมาช่วงตรุษจีน มันช่างเป็นเวลาที่มีความสุขมากๆเลยครับ
พอลงจากเครื่องก็ได้เจอหน้าคนที่เรารอคอยตลอดระยะเวลาหลายเดือน
มาคอยรอรับเราที่สนามบิน(โดนบังคับมา อิอิ)
จากนั้นเราก็เดินทางต่อเลยครับเพื่อไปนอนบ้านเพื่อนที่นครปฐม
เนื่องจากมีโปรแกรมทำบุญปิดทองฝังลูกนิมิต พร้อมเพื่อนอีกหลายคน
ตามโปรแกรมเลยครับคือเก้าวัด และที่พิเศษคือ
ได้ปิดทองพระร่วงที่องค์พระด้วย ซึ่งเปิดให้ปิดทองครั้งแรกในรอบ 52 ปี
เสร็จจากตรงนี้ก็ได้ไปทานข้าวกันแล้วเข้ากรุงต่อเลย เหนื่อยมากครับ
แต่สงสารคนขับรถมากกว่า ผมก็แค่ได้ให้กำลังใจอยู่ข้างๆ ห้าห้า(มีความสุขจัง)
จากนั้นก็กลับบ้านไปกอดแม่ให้หายคิดถึง ทำอาหารกินกันเองในครอบครัว
นี่แหละครับเป็นความสุขที่ผมโหยหาอย่างแท้จริง
ก่อนกลับมาจีนก็ได้อยู่กับคนที่รักเต็มๆเลยครับหนึ่งวัน โห สุขสุดๆ อิอิ
ไปทานข้าว ซื้อของ พร้อมนัดเจอเพื่อนๆ ที่ไม่ได้เจอกันมานานทุกอย่างยังเหมือนเดิม
พอถึงวันกลับนะมันช่างเป็นอะไรที่เศร้ามากเลย คือผมไม่อยากกลับมาเลย
ผมยังอยากอยู่ต่อ อยากอยู่กับบคนที่ผมรักตลอดไป แต่ก็ทำไม่ได้
ด้วยหน้าที่เราต้องมา ระหว่างทางไปสนามบิน ในรถคนสองคนช่างดูเศร้า
โดยเฉพาะผม ที่ต้องเป็นฝ่ายจากมา ยากเกินบรรยาย ฮือๆๆๆ
แต่การกลับมาครั้งนี้ผมก็มาด้วยความหวัง หวังว่าอีกไม่นานจะได้เจอกันอีก
เพราะเขาอาจจะมาเที่ยวกับผมที่จีน ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
ผมยังรอนะ วันแรงงานแห่งความหวัง
ยังไม่ได้สวัสดีปีใหม่เลยครับ ขอสวัสดีแล้วกันครับ
ขอให้ปีใหม่ปีนี้ทุกคนที่เข้ามาอ่านบล็อกจงมีแต่ความสุข ความเจริญ
ภาวะการงานที่น่าเบื่อในปัจจุบันก็ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดี
มีแต่สิ่งดีเข้ามาในชีวิต ที่สำคัญสุขภาพแข็งแรงนะครับ
January 24 ห้วงแห่งความคิด(ถึง)...นี่เป็นบันทึกอีกบทหนึ่งที่ปลายขอบฟ้า จากคนคนหนึ่งที่คิดถึงใครบางคน
นั่งมองท้องฟ้าสีหม่น ที่ไม่มีแสงแดดส่องประกาย
มันช่างดูเงียบเหงา เหมือนโลกนี้กำลังจะหยุดหมุน
แต่ทว่าในความเป็นจริงไม่ใช่ ทุกสื่งอย่างกำลังดำเนินต่อไป
มีเพียงใจของเราเท่านั้นที่ยังเฝ้ารำพึง....
อยากบอกผ่านตัวหนังสือ ให้ใครสักคนได้รับรู้ว่า...
อีกโค้งของขอบฟ้า ยังมีคนส่งความห่วงหามาถึง
ไม่รู้ว่า...อีกกี่ร้อยพันวันเราถึงจะได้พบกันอีก
คืนนี้...ไม่รู้จะเป็นอย่างไร ช่างเหน็บหนาวเหลือเกิน
ตาสองตาจะหลับลงหรือไม่ ในเมื่อใจยังไม่อบอุ่น
คนหนึ่งคนตรงนี้กับใจหนึ่งใจดวงนี้.. ยังคงเฝ้ารอ...
ให้ใครอีกคนแวะเข้ามาทักทายในความรู้สึก
แต่ก็ไม่รู้ว่าระยะทางที่ห่างกัน จะทำให้ความคิดถึง
หล่นหายไประหว่างทางหรือไม่..."หลับฝันดีครับ"
January 13 "บอกรักกับดาว""คนหนึ่งคนตรงนี้ ใจหนึ่งใจดวงนี้
ไม่มีที่เก็บไว้ ได้แต่วุ่นวาย
เพราะไปหลงรักเจ้าดาว เกิดเรื่องราวจนร้อนใจ
อยากบอกรักกับดาว"
หลายๆคนคงเป็นเหมือนกัน เมื่อเรารักใครสักคน
คงอยากที่จะอยู่ใกล้ๆ อยากที่จะไปไหนมาไหนด้วยกัน
อยากดูแลซึ่งกันและกันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
แต่ในความเป็นจริงเมื่อมันเป็นไปไม่ได้
แล้วเราจะทำอย่างไร เป็นเรื่องน่าเศร้านะ
คิดขึ้นมาทีไรก็เศร้าทุกทีเลย
เพราะตอนนี้ผมก็อยู่ห่างกับคนที่ผมรัก(ไม่รู้เค้ารักผมเปล่านะ)...ห้าห้า
ผมอยากคุยอยากเจอกับเค้าทุกวันเลย
อยากไปกินข้าวด้วยกันเหมือนที่เคยเป็น คอยเป็นห่วงเป็นใยกัน
ถึงจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่พอมานั่งนึกดู ช่างเป็นเวลาที่มีความสุขจัง
ก็เลยได้แต่นั่งมองท้องฟ้า ที่มีดาวพร่างพราย
แล้วคิดถึงคนที่เรารักว่าตอนนี้เค้าจะทำอะไรอยู่นะ
เค้าจะสบายดีหรือเปล่า กินข้าวกับใคร
จะคิดถึงเราเหมือนที่เราคิดถึงเค้าหรือเปล่านะ
*************
*************
เลยถือโอกาสบอกผ่านดาวที่สวยงาม
ให้ส่งข้อความถึงคนที่ผมรักด้วยว่า
"我爱你"
December 26 ...เมื่อความเหงาเข้ามาเยือน...ทุกคนเกิดมาคงไม่มีใครอยากเป็นทุกข์ ทุกชีวิตคงมีความหวัง
หวังว่าฉันต้องเป็นอย่างนั้น ฉันต้องเป็นอย่างนี้
เมื่อมีสิ่งไม่เป็นดังหวังเกิดขึ้น ความรู้สึกของคนเราก็คงต้องปวดร้าวเป็นธรรมดา
เวลามองไปทางไหนก็คงไม่มีใครอยู่ข้างเรา ความเศร้าจึงบังเกิด ไม่อยากแม้แต่จะทำอะไร
พาลให้หัวใจต้องเหงาเข้าไปอีก
***********************
เหมือนกับวันนี้ ที่ผมเป็นอยู่ นั่งเงียบๆในห้องทำงานที่แสนว่างเปล่า
มองไปรอบๆตัว มีแต่โต๊ะและเก้าอี้ที่รายล้อม ยอมเป็นเพื่อน
แง้มผ้าม่านออกไปดูนอกห้อง บรรยากาศมันช่างเศร้าเสียนี่กระไร
อุณหภูมิภายนอกตอนนี้น่าจะสักสิบกว่าองศาได้ บวกกับไม่มีแสงแดดจากดวงอาทิตย์
มันทำให้ผมมีเวลามานั่งคิดถึงวันวานที่ผ่านมาได้ดีแท้
######################
ผมเคยคิดนะ ว่าผมอยากทำงานที่ตัวเองชอบ และทำมันอย่างมีความสุข
ได้อยู่กับเพื่อนฝูงที่ผมรัก และอยู่ใกล้กับพ่อแม่ที่แสนอบอุ่น
แต่แล้วในวันนี้มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น มันจึงทำให้ผมอยากเขียนเรื่องในวันนี้ขึ้นมา
@@@@@@@@@@@@@@
ผมคิดว่าความเหงาได้เข้ามาเยือนแล้วล่ะ เพราะผมยังใหม่กับที่นี่มาก
ตอนนี้ผมอยู่กับที่ทำงานแห่งใหม่ในต่างประเทศ ซึ่งแน่นอนเพื่อนร่วมงานย่อมใหม่หมด
สิ่งแวดล้อมที่เราเคยอยู่ก็เปลี่ยนไป ต้องมาเริ่มปรับตัวกันใหม่
&&&&&&&&&&&&&&
ถามว่าชอบไหม ในความเป็นจริงผมชอบนะ อะไรที่แปลกใหม่
แต่ทุกอย่างตอนนี้มันยังไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคาดหวังไว้ก็เท่านั้น
ภาษายังไม่ดี คนไทยที่นี่ยังมีน้อยแถมเก๊กอีกต่างหาก(แต่ไม่ทุกคนนะครับ) ซึ่งนี่เป็นประเด็นหลัก
ทำให้ลำบากใจที่จะหันหน้าเข้ามาปรึกษา หรือถามไถ่ในสิ่งที่ยังไม่รู้
รวมถึงเรื่องการทำงาน มันทำให้ผมไม่รู้ว่าผมควรเริ่มตรงไหนดี(ไม่รู้คิดมากไปเปล่านะครับ)
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ผมจึงมานั่งคิดว่า ผมมาที่นี่เพื่ออะไร ในใจผมต้องการอะไรกันแน่
ผมว้าวุ่นมาก ผมคิดถึงวันเก่าๆที่เราเคยทำงานอย่างสนุก กับเพื่อนที่ผมรัก
กับเจ้านายที่เข้าอกเข้าใจในความเป็นเราได้อย่างดี ผมโหยหาความอบอุ่นครับ
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
แต่นี่คงเป็นประสบการณ์ ที่ผมอาจไม่สามารถได้เจออีกแล้วก็ได้ ถ้าผมไม่เลือกที่จะมาที่นี่
เมื่อผมเลือกแล้ว เลือกที่จะอยู่ที่นี่ หวังว่าสักวันคงเป็นอย่างที่หวังและตั้งใจ
ผมจะทำลายความเหงานั้นลงให้จงได้ เพื่ออนาคตที่สดใส และคนที่ผมรอคอย
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
"ฝากกับฟ้า เป็นเพื่อนยามเธอเศร้า
ฝากกับดาว ช่วยดูแลเธอ
อยากให้รู้ ถึงแม้ไม่ได้เจอ
อยากบอกเธอ ว่าทั้งหัวใจ ห่วงใยเหลือเกิน..."
...............................................................................................
December 25 ไกลบ้าน
|
|
|